Sejm, Senat, Prezydenci, Referendum, Parlament Europejski

 

Samorząd wojewódzki

 

     Samorząd powiatowy

 

    Samorząd gminny i gromadzki

Burmistrz Gminy i Miasta

 

Sołtysi i Rada Sołecka

 

               Wraz z napływem repatriantów i osadników wojskowych, po 1945 roku powstawały w Uboczu rozmaite organizacje społeczno-polityczne i młodzieżowe. Żywot jednych był krótkotrwały, inne po przejściu rozmaitych przemian istnieją do dziś. Dzisiejsze Ubocze to ponad trzy setki domostw i różnorakie zapatrywania polityczne. Istniał i istnieje ruch ludowy, przez dziesiątki lat nadający ton życiu wsi. Z kłopotami kadrowymi borykała się przez lata komórka PPR i PZPR. Organizacje młodzieżowe spontanicznie powstawały i takoż zanikały - w ich przypadku wszystko zależało od młodzieżowych inicjatorów. Poniższa tabela przedstawia organizacje polityczne i młodzieżowe o zorganizowanych strukturach organizacyjnych we wsi.

 

 Nazwa organizacji

 Skrót

 Ubocze

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

PZPR

 1948 - 1990

Zjednoczone Stronnictwo Ludowe

ZSL

 1949 - 1990

Polskie Stronnictwo Ludowe PSL  1945 - 1948 i od 1990
Związek Młodzieży Wiejskiej ZMW  1957 - 1973
Związek Młodzieży Wiejskiej "Wici" ZMW "Wici"  1945 - 1948 1980-1988
Związek Młodzieży Polskiej ZMP  1948 - 1957
Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej ZSMP  1973 - 1983
Powszechna Organizacja "Służba Polsce" SP  1948 - 1955

               Wielkie rozmyślania uboczan o polityce, zmianach w kraju i za granicą, miały swoje odbicie w wyborach - parlamentarnych i samorządowych. Starszym ku pamięci, młodszym dla wiedzy należy przypomnieć jak to z naszym sejmem bywało.

    data wyborów      wybory do    różności
19.01.1947 Sejm Ustawodawczy demokratyczna ordynacja, sfałszowane wyniki przez "grupy ochronne" i UB, terror w stosunku do opozycyjnego Polskiego Stronnictwa Ludowego
26.10.1952 Sejm I Kadencji liczba kandytatów nie mogła przewyższać liczby wybieranych posłów
20.01.1957 Sejm II Kadencji apel Gomułki o głosowanie bez skreśleń
16.04.1961 Sejm III Kadencji novum - miejsca mandatowe i pozamandatowe
30.05.1965 Sejm IV Kadencji 617 kandydatów i głosowanie bez skreśleń
01.06.1969 Sejm V Kadencji nic się nie zmieniło
19.03.1972 Sejm VI Kadencji na 460 posłów, 255 należało do PZPR
31.03.1976 Sejm VII Kadencji marazm i walka o dusze przy urnach
23.03.1980 Sejm VIII Kadencji wybory połączone z  samorządowymi,  troska o frekwencję
13.10.1985 Sejm IX Kadencji nowość w postaci listy krajowej
4-18.06.1989 Sejm X Kadencji pełne zwycięstwo "Solidarności", kandydaci z obozu władzy musieli ponownie startować w drugiej turze
27.10.1991 Sejm I Kadencji III RP pierwsze, w pełni demokratyczne wybory, zwyciężyła Unia Demokratyczna
19.09.1993 Sejm II Kadencji III RP Waldemar Pawlak z PSL otrzymuje ponad 40% głosów w okręgu
21.09.1997 Sejm III Kadencji  III RP wygrana Akcji Wyborczej "Solidarność"
23.09.2001 Sejm IV Kadencji III RP  lewica w większości
25.09.2005 Sejm V Kadencji  III RP w miastach zwycięża prawica, na wsi górą PSL, Samoobrona, Prawo i Sprawiedliwość
21.10.2007 Sejm VI Kadencji III RP liberałowie na czele, Samoobrona poza sejmem

                                                      

                    Rzadko się zdarza, aby szkolny podręcznik przybliżył sposób wybierania, począwszy od Sejmu Ustawodawczego a na Sejmie IV Kadencji III RP skończywszy. O ile wybory z 1947 miały ordynację wyborczą demokratyczną, o tyle obóz władzy (PPR,PPS,SL,SD) wsparty milicją, wojskiem, Urzędem Bezpieczeństwa, grupami ochronnymi, Korpusem Bezpieczeństwa Wewnętrznego, od momentu rozpoczęcia kampanii wyborczej czynił wręcz cuda. Aresztowano wielu kandydatów na posłów z list PSL, zdarzały się groźby, zastraszenia, morderstwa. Eliminowano ze składów komisji wyborczych ludzi związanych z blokiem Polskiego Stronnictwa Ludowego. A i gdy te metody i działania nie przyniosły skutku, gremialnie fałszowano wyniki głosowań.

              Następne wybory w 1952 r. i kolejne do 1985 roku niewiele się między sobą różniły. Byli kandydaci Frontu Narodowego, Frontu Jedności Narodu, Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego, organizacja posunięta do perfekcji, wysoka frekwencja. Występowały różnice w nieistotnych szczegółach, natomiast sposób ustalania list wyborczych był jednakowy (poniżej w skrócie  mechanizm rządzący wyborami parlamentarnymi do 1989 roku). Same wybory były już tylko formalnością, bowiem nadawały wcześniej ustalonej liście posłów i radnych charakter prawny. Kto przeszedł weryfikację partyjną i został umieszczony na liście, to praktycznie był już wybrany.         

             

Sekretariat KC PZPR ustala propozycje ilościowe dla partii politycznych (PZPR, ZSL, SD, Znak, Pax, bezpartyjni)
                                                         
akceptacja propozycji ilościowych przez Biuro Polityczne KC PZPR
                                                         
komisja  współdziałania partii  na szczeblu centralnym, po drobnych korektach potwierdza wolę BP KC PZPR
                                                         
wydziały organizacyjne KC PZPR, NK ZSL, CK SD rozdzielały mandaty na duże lub mniejsze województwa
                                                         
komórki organizacyjne PZPR, ZSL, SD szczebla wojewódzkiego osobno ustalały własne listy kandydatów
                                                         
komisja współdziałania partii na szczeblu wojewódzkim ustalała ostateczną listę kandydatów z zachowaniem zasady: kandydaci z list ZSL i SD oraz bezpartyjni musieli uzyskać akceptację siły przewodniej, z listami kandydatów był zaznajamiany FN, FJN, PRON
                                                         
ruszała machina weryfikacji kandydatów przez odpowiednie służby (Urząd Bezpieczeństwa, Służba Bezpieczeństwa) na szczeblu wojewódzkim, a następnie powtórnie centralnym
                                                         
ustalone listy kandydatów ponownie "wracały" do sekretariatu KC PZPR, gdzie po następnych korektach gotowe już listy ponownie były przedmiotem obrad gremiów kierowniczych partii sojuszniczych
                                                         
rozpoczynała się kampania wyborcza, z listami zaznajamiano aktyw partyjny szczebla powiatowego i gminnego

 


                                  Formą przejściową, od wyborów ustawianych po częściowo demokratyczne, były głosowania 4 i 18 czerwca 1989 roku. Zwycięstwo "Solidarności", druzgocąca porażka PZPR - żaden z kandydatów tej partii, umieszczony na liście krajowej w pierwszym podejściu nie uzyskał 50% ważnych głosów w skali kraju. Co prawda, "przewodnia siła narodu" zapewniła sobie większość w nowo wybranym Sejmie, jednakże musiała to uczynić na raty z ponowną zmianą ordynacji wyborczej.

                                  A po nich wróciła normalność. Prawdziwe wybory, w pełni demokratyczne, które zawsze dostarczały nam uciechy i niekiedy smutku.