Ustawa o ochronie przyrody z 2004 roku:

"Pomnikami przyrody są pojedyncze twory przyrody ożywionej i nieożywionej lub ich skupienia o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych tworów, okazałych rozmiarów drzewa, krzewy gatunków rodzimych lub obcych, źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie".

                                    Pierwszym zaczynem ochrony przyrody w Uboczu była działalność Komitetu Ochrony Krajobrazu i Pomników Przyrody Karkonoszy i Gór Izerskich (Landschaftskomitee für Naturdenkmalpflege im Riesen-und Isergebirge) powołanego  29 października 1909 r. w Jeleniej Górze. Zadaniem Komitetu była rejestracja i opieka nad wszelkimi pomnikami przyrody (ożywionej i nieożywionej) na terenie Karkonoszy i Góry Izerskie, pod mianem których rozumiano wówczas także Góry Kaczawskie i Rudawy Janowickie. Komitet powołał w każdej gminie społecznego opiekuna przyrody, odpowiedzialnego też za zbieranie informacji o zabytkach przyrody. Byli to przeważnie: nauczyciele, pastorzy, kantorzy lub lokalni urzędnicy. W latach 1909-1912 wypełnili oni specjalne ankiety dotyczące obiektów przyrodniczych, po 1914 roku działalność Komitetu zawieszono. W Uboczu ankiety wypełnili Heydenreich (Nieder Schosdorf, v Körber (Kessel Schosdorf) i rodzina Rössler (Ober Schosdorf). 

 

Ewidencja zabytków przyrody Ubocza - rok 1912

dąb o obwodzie 5,2 m przy drodze Ubocze Dolne w kierunku Olszyny

dąb  o obwodzie 5 m przy źródle Matki Bożej Różańcowej

dęby o obwodach do 3 m w obrębie Bąkowego Stawu

cis o obwodzie 1.8 m w parku Ubocza Górnego

 

                                         Okres po 1945 roku nie sprzyjał ani ewidencji ani ochronie przyrody. Nasi dziadowie przejęli cztery parki z bogatym drzewostanem, odznaczającym się sędziwym wiekiem, wielkością i  niezwykłymi kształtami. Cięto drzewa i krzewy z różnych przyczyn. Najczęściej na opał i z racji zagrożenia dla budynku lub drogi. Wycinano też z innych przyczyn - bo przeszkadza, bo zrzuca liście, uniemożliwia dojazd itp. Zlikwidowano Aleję Kasztanową. Przyroda sama się nie obroniła, działalność człowieka na długie lata pozbawiła wieś pomników przyrody ożywionej. Pewne kroki w kierunku zastopowania bezmyślności człowieka w niszczeniu okazów przyrody podjęto w latach osiemdziesiątych XX wieku. W 1994 roku została przeprowadzona inwentaryzacja przyrodnicza gminy Gryfów Śląski, w jej wyniku miano objąć ochroną 14 obiektów i dwa obszary przyrody ożywionej położonych w obrębie wsi Ubocze. Potwierdził to powiatowy Program Ochrony Środowiska i Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2002 - 2010"

                 ... Prowadzona od 1993 roku na zlecenie Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego w Jeleniej Górze inwentaryzacja przyrodnicza poszczególnych jednostek administracyjnych, której celem jest między innymi pełne rozpoznanie ich walorów przyrodniczych, wskazuje kolejne wartościowe obszary i obiekty, co do których należy podjąć działania zmierzające do ich ochrony. Większość z nich to propozycje użytków ekologicznych, np. fragment „Lasu Nagórzańskiego”, „Stawy Młyńsko”, „Stawy Rębiszowskie”, fragmenty terenów w Rząsinach Uboczu, Proszówce, ”Wapienniki Wolbromowskie”, „Kamieniołom w Płóczkach Dolnych”, Kamieniołomy „Płakowickie”, „Turzycowiska” (koło Dębowego Gaju) oraz pojedyncze okazy drzew, ich grupy, aleje lub elementy przyrody nieożywionej... Zespół redakcyjny programu, pisząc o zamierzonej ochronie obszaru przyrodniczego w Uboczu, miał zapewne na myśli także ostoję bodziszka żałobnego, rzadkiej byliny w pobliżu Jeziora Pokuta. Kilka kadencji władz samorządowych nie poradziło sobie z problemem, wyniki inwentaryzacji zostały odłożone ad acta. Po blisko trzynastu latach, burmistrz gryfowski Olgierd Poniźnik zdecydował się na udostępnienie dokumentu, który obrazuje zmiany zachodzące wokół naszego otoczenia. 

 

drzewa         cmentarze         parki        pomniki przyrody

 

             Rozwagi wymaga podjęcie działań w celu zakwalifikowanie źródła Matki Bożej Różańcowej z przyległym terenem jako pomnika przyrody nieożywionej, podobnie terenu FNF "Ubocz" w element krajobrazu przemysłowego.