Druga wojna światowa dla Ndyb, Wojutycz, Sąsiadowic, mimo wielu represji ze strony okupantów ( niemieckiego i radzieckiego), jest nieporównywalna do losu wsi Zamojszczyzny, Wołynia czy też ze wschodniej Ukrainy. Były aresztowania, wywózki na przymusowe roboty do Niemiec, zsyłki na Sybir a także morderstwa popełnione na Polakach i Ukraińcach przez okupantów. Nie było masowych mordów, nie licząc zagłady Żydów z tych wsi. Wsie zamieszkane w większości przez Polaków i rodziny mieszane polsko-ukraińskie miały jednak wrogów. Od września 1939 roku, po wejściu wojsk radzieckich tym wrogiem była narzucana ideologia socjalistyczna z jej dogmatyczną ekonomią. Od czerwca 1942 roku wrogiem został okupant niemiecki z wszelkimi aktami terroru wobec mieszkańców - zwłaszcza narodowości polskiej. Niemcy, umiejętnie wobec pojawienia się ideologii nacjonalistycznej ukraińców zaczęli podgrzewać niesnaski narodowościowe na tych terenach. Polakom przybył następny wróg – banderowiec ukraiński, nierzadko ręka w rękę współpracujący z okupantem. Dziś wróg a wczoraj sąsiad, kolega, rodzina. Trudno jest zapomnieć werset kolędy śpiewanej przez kolędników ukraińskich podczas mrocznych dni okupacji niemieckiej:

„Chwała na wysokości, chwała na wysokości, połamiemy Lachom kości..."

                             Pojawiły się niewyjaśnione morderstwa, po pewnym czasie już jawne. Polacy zaczęli się organizować – wszak we wsiach sporo było rezerwistów i uczestników kampanii wrześniowej 1939 roku. Najpierw powstały straże wiejskie jako twór miejscowy, potem placówka Armii Krajowej, aby w 1944 roku zlokalizować w lesie na północ od tych wsi oddział leśny (od 1941 roku powiat Sambor "Pasieki" był obwodem trzeciego Inspektoratu Północno - Zachodniego, ujętego organizacyjnie w Obszar 3 Lwów AK). Przy pomocy leśniczego (ppłk w st. sp. Kazimierz Jackowski)  wykopano bunkier na wschód od leśniczówki. Datę 29 kwietnia 1944 roku można przyjąć za początek istnienia oddziału leśnego Armii Krajowej w powiecie samborskim, zlokalizowanego w masywie leśnym na północ od Nadyb. Tak można w wielkim skrócie napisać o kilku mrocznych latach okupacji. Wiele tajemnic czeka na wyjaśnienie, o wielu faktach nigdy już się nie dowiemy, wiele zdarzeń możemy jednak przypomnieć potomnym. Liczę na pomoc sąsiadów Kolonii, mieszkańców okolicznych miejscowości. Aby ułatwić poszukiwania, aby oddać hołd wielu bezimiennym bohaterom tamtych czasów – podaję obsadę oddziału leśnego 1. kompanii samborskiej według stanu na dzień 26 lipca 1944 roku.

Dowódca kompanii : „Pogarda” Adam Ekiert chor.

Zastępca dowódcy kompanii : „Wicher” Adam Majchrowicz

Kwatermistrz : „Granacki” Mieczysław Toth

Sanitariusze: „Gruda” Eugeniusz Erdanowski

„Krysia” Krystyna Jackowska (Pociejowa)

Wywiadowca: „ Topola” Stefan Duda

Łącznicy: „Krzyk” Kazimierz Susłowicz , „Lwów”

Dowódca minerów: „Gryf” Zygmunt Tor ppor.

Minerzy: „Gil” Tadeusz Tarnawski, „Jaskółka” Henryk Wrzask(Witkowski)

„Olszyna” Marian Wrzask

Dowódca 1 plutonu : „Wicher” Adam Majchrowicz

Dowódca 1 drużyny: „ Karzeł”

Szeregowi: „Biały”Zbigniew Loreth „Duch” „Emanuel” Kazimierz Czapiński *

„Hanusik” Tadeusz Nowakowski „Jastrząb” „Julo” Józef Loreth

„Karaś” „ Kruk” Antoni Sandecki „Len” Leon Then (Szydłowski)

„Leoś” Stanisław Mazurkiewicz „Mściciel” Henryk Rejter

„Rebus” Józef Podgórski „Smerek” „Sokół” Jan Lewicki

„Sport” Władysław Kaczorowski „Stal” Jan Pakos

„Wrzos” Tadeusz Zygmunt-Stypka „Zając” Marian Szczęsny

„Zenek” Zbigniew Kwiatkowski

Dowódca 2 drużyny: Orłow” Henryk Pawłowski pchor.

Szeregowi: „Aplażer” Antoni Kurowski „Dąbek” Jan Żuk

„Filip” Waldemar Garnier

„Georg”(Dżordż) Jerzy Kostecki „Junak” Walerian Mendak

„Kaczka” Jan Mikulicz „Kotek” Mieczysław Michalski

„Mariański” „Marko” Tadeusz Kosiec

„Michał”Franciszek Michalski

„Mucha” Paweł Susłowicz „Ryś” Zygmunt Giercuszkiewicz

„Serwer”(Magik) Leon Chęć

„Skowronek”Wilhelm Drohomirecki

„Tur” „Wilk” (Prima Sorta) Janusz Wojtkowski

„Władek”(Płaskonka)Władysław Szczęsny „Zulus” Kazimierz Żuk

Dowódca II plutonu:”Kukułka” Ludwik Jauernig ppor.

Sowódca 3 drużyny:”Woda” Julian Pilot

Sekcyjni:”Klawy” Karol Śmigowski „Szary” Józef Mudry „Tygrys”

Szeregowi: „Berlin” „Bór” „Bronusik” „Choma” „Dąb”

„Dziobak”Teofil Krakowski
„Goryl” Tadeusz Zdebiak „Góra” „Guzik I” Józef Godniewicz

„Kajtek”Henryk Jurków „Kazbek” „Kopernik”

„Kopytko”Hieronim Jurków

„Sęp” Ludwik Durkałec „Zamiejski”

Dowódca 4 drużyny: „Lech”

Sekcyjni:”Blatny” Józef Mnóry „Zemsta” Eligiusz Pawlaczyk

Szeregowi:”Czaruś”Józef Korcz „Czyżyk” Zygmunt Scheffner „Guzik II”

„Niemiec” „Grzybek” Jan Krzysztanowicz „Niewiadomy”

„Prawdzic” „Scyzoryk” Stanisław Pigoń „Słoń” „Słupek”

„Synów” „Szufladka”Kazimierz Dąbrowski „Żmija”

Dowódca plutonu lkm:”Sikor”Adam Kogut kpr.

Dalej w sekcjach podani w kolejności:karabinowy,celowniczy,amunicyjny

1.sekcja: „Dyzma” „Stalowy” Stefan Kostecki „Pepi”

2.sekcja: „Wyrwa”Romuald Sierotko „Cichy”Kazimierz Grabowski

„Jar”

3.sekcja: „Grenwicz” „Zosik” „Bąk”

4.sekcja: „Kornet” „Długosz” „Dębik”

5.sekcja: „Panterka” „Nietoperz” „Komar” Mieczysław Komorowski

Sekcja działka ppanc.(piata)

celowniczy”Brudny” amunicyjny „Żbik” Kazimierz Lewicki

 

     Ostatecznie kompania chor. Adama Ekierta 16 sierpnia 1944 ruszyła na odsiecz powstańczej Warszawie w ramach akcji "Burza". Dotarła do m. Rudnik nad Sanem, tam otoczona przez wojska sowieckie została rozbrojona 18 sierpnia 1944 roku. Większości żołnierzy udało się wymknąć z bronią, część na  własną rękę przeszło linię frontu, wielu dobrowolnie lub pod groźbą odwiedzin wschodnich połaci  ZSRR  wstąpiło do Wojska Polskiego. Chorąży Adam Ekiert ps." Pogarda" został aresztowany i internowany.